2179-) - “... (Abdullah) bin Ömer (radıyallahü anhümâ)-dan rivâyet edü- (sallallahü aleyhi ve sellem) bir adamın kendi babasının üzerine yemin ettiğini işitti ve bunun üzerine : üzerine (sakın) yemin etmeyiniz. Allah-a yemin eden bir kimse doğru söylesin. Kendisi(nin ikna edilmesi) için Allah-a yemin edilen bir kimse razı olsun! (Yeminin gereğini kabul etsin). Allah (adına edilen and) a rıza göstermeyen (gereğini kabul etmeyen) kimse Allah-a yakın (bir kul) değildir. )