7242-) Bize Sabit el-Bunânî tahdîs etti ki Enes ibn Mâlik (radıyallahü anh) kendi ehlinden bir kadına hitaben: Sen fulânca kadını tanıyor musun? diye soruyordu. O kadın: Evet ben onu tanıyorum dedi. şöyle dedi: Peygamber(sallallahü aleyhi ve sellem) o kadın bir kabir yanında ağlamakta iken yanına uğradı da ona: " (Ey Allah-ın dişi kulu!) Allah-tan kork ve sabreyle!" buyurdu. Haydin benden uzaklaş! Çünkü Sen benim musibetimden boşsun (yani musîbetlenmiş değilsin)! dedi. dedi ki: Bunun üzerine Rasûlüllah o kadından öteye geçti ve yürüdü. Arkasından o kadının yanına bir adam (Fadl ibn Abbâs) uğradı ve ona: Rasûlüllah sana ne söyledi? diye sordu. Kadın ona: Ben O-nun Rasûlüllah olduğunu tanımadım dedi. zât: Şübhesiz ki O elbette Allah-ın Rasûlü-dür dedi. dedi ki: Akabinde o kadın Peygamber-in kapısına geldi de O-nun kapısı yanında hiçbir kapıcı bulmadı ve: Yâ Rasûlallah! Allah-a yemîn ederim ki ben Seni tanıyamadım! dedi. de ona: kemâli musibetin birinci darbesi sırasındadır-- buyurdu.