2792-) Ebû Hureyre (radıyallahü anh) şöyle demiştir: Azîz ve Celîl olan Allah: "Sen en yakın aşiret ve kabile hısımlarını inzâr et" (eş-şuarâ: 214) âyetini indirdiği zaman Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) kalktı da şöyle buyurdu:"Ey Kureyş topluluğu! (Yâhud buna benzer bir kelime ile hitâb etti.) Canlarınızı nefislerinizi satın alınız (yânı İslâm-a girmek suretiyle nefislerinizi Allah-ın azabından koruyunuz). Ben Allah-ın azabından hiçbir şeyi sizden def edemem. Ey Abde Menâf oğulları!Ben sizden de Allah-ın azabından hiç bir şeyi def- edemem. Ey Abbâsu-bne Abdilmuttalib! Senden de Allah-ın azabından hiçbir parçasını men edemem. Ey Allah Elçisi-nin halası olan Safiyye! Senden de ben Allah -ın azabından bir kısmını olsun def edemem. Ey Muhammed-in kızı Fâtıma! Malımdan dilediğin şeyi iste (vereyim fakat) Allah-ın azabından hiçbir şeyi senden def edemem". hadîsi Abdullah ibn Vehb-den; o da Yûnus ibn Yezîd-den; o da İbn Şihâb-dan rivayet etmekte Esbağ ibnu’l-Ferec Ebû-l-Yemân-a mutâbaat etmiştir.